خیر. محافظ صفحه برای جلوگیری از پرتاب تکه صفحه و برگشت جرقه و براده طراحی شده است. برداشتن آن یکی از دلایل اصلی آسیب صورت و دست هنگام ترکیدن صفحه است. اگر محافظ مزاحم کار در کنج است، از محافظ قابل تنظیم یا مدل مناسب‌تر مثل فرز انگشتی استفاده کنید، نه از دستگاه بدون گارد.

مینی فرز ۱۲۵ میلی‌متر صفحه بزرگ‌تر می‌گیرد، عمق برش بیشتری دارد و برای پروفیل و کار کارگاهی بهتر است. مدل ۱۱۵ سبک‌تر و برای کارهای کوتاه خانگی کنترل‌پذیرتر است. اگر فقط نصب و برش‌های محدود دارید ۱۱۵ کافی است؛ اگر ورق، نبشی و ساب جوش هم انجام می‌دهید ۱۲۵ انتخاب کامل‌تری است.

صفحه نازک حدود ۱ تا ۱.۶ میلی‌متر برش سریع‌تر و کم‌براده‌تری روی ورق و پروفیل می‌دهد و فشار کمتری به موتور وارد می‌کند. صفحه ضخیم‌تر حدود ۲.۵ تا ۳ میلی‌متر دوام بیشتری دارد و برای ساب سبک یا کار خشن‌تر مناسب‌تر است، اما برش کندتر و داغ‌تری ایجاد می‌کند. برای برش فلز نازک صفحه نازک و برای کار عمومی کارگاهی صفحه ضخیم‌تر انتخاب بهتری است.

از نظر نصب صفحه بله، اما دستگاه ایده‌آل برای هر دو کار یکی نیست. مینی فرز برای برش سبک آهن و گاهی کاشی مناسب است. برای سنگ و بتن ضخیم باید فرز سنگبری با صفحه الماسه بگیرید و برای پروفیل و کار مداوم فلز، فرز آهنگری بهتر است. استفاده طولانی از صفحه نامرتبط عمر دستگاه و صفحه را کم می‌کند.

معمولاً به‌خاطر نصب کج صفحه، سفت کردن بیش از حد فلنج، استفاده از صفحه ترک‌خورده، بستن صفحه سنگ روی دوری بالاتر از حد مجاز صفحه، فشار جانبی زیاد یا تمام شدن تاریخ و رطوبت‌دیدن صفحه است. قبل از کار صفحه را از نظر ترک بررسی کنید، فقط روی سطح صاف برش بزنید و حداکثر دور نوشته‌شده روی صفحه را با دور دستگاه مقایسه کنید.

برای بدنه خودرو و رنگ، فرز پولیش با دور پایین و تنظیم سرعت لازم است. مینی فرز دور خیلی بالایی دارد و حتی با پد پولیش احتمال سوختگی رنگ و جای حلقه زیاد است. پد پولیش روی مینی فرز فقط برای فلز خام یا کار خیلی خشن قابل‌قبول است، نه رنگ خودرو.

برای برش‌های کوتاه، کنج و کار ترمیمی بله؛ به شرط استفاده از صفحه الماسه مخصوص سرامیک و سرعت مناسب. برای برش‌های بلند و دقیق روی کاشی بزرگ، دستگاه آب‌خنک یا ریل‌دار نتیجه تمیزتری می‌دهد و احتمال لب‌پر شدن کمتر است. روی سرامیک لعاب‌دار بهتر است از صفحه مخصوص پرسلان استفاده شود نه صفحه آهن.

در فروشگاه‌ها معمولاً بله؛ هر دو ابزار قلمی با کولت کوچک و سری‌های ظریف هستند. تفاوت اصلی در نام‌گذاری و ست سری همراه دستگاه است. اگر کارتان طرح روی چوب، رزین و زیورآلات است همین گروه کافی است. اگر پلیسه و پرداخت جوش می‌خواهید باید فرز انگشتی بگیرید نه حکاکی.

فرز برقی برای کار مداوم کارگاهی قدرت پایدارتری دارد و برای برش‌های پشت‌سرهم مناسب‌تر است. فرز شارژی برای کار در ارتفاع، فضای بدون پریز و برش‌های کوتاه عالی است. اگر بیشتر کارتان در کارگاه ثابت است مدل برقی بخرید؛ اگر نصب، نما و کار سیار زیاد دارید مدل شارژی با باتری ظرفیت بالا انتخاب بهتری است.

مینی فرز جوش‌های بلند و سطح بزرگ را سریع‌تر برمی‌دارد. فرز انگشتی برای کنج، داخل لوله، محل‌های تنگ و پرداخت دقیق‌تر بعد از جوش مناسب‌تر است. در کارگاه جوشکاری معمولاً هر دو لازم است: اول مینی فرز برای حجم کار، بعد فرز انگشتی برای تمام‌کاری.

برای ساب طولانی روی سطح ثابت می‌تواند خستگی دست را کم کند، اما در برش آزاد و کار روی قطعه مهارنشده خطرناک است؛ چون اگر دستگاه از دست رها شود خاموش نمی‌شود. بسیاری از مدل‌های جدیدتر کلید ایمنی یا سیستم رها شدن دارند. اگر تازه‌کار هستید یا قطعه را با دست نگه می‌دارید، از قفل روشن استفاده نکنید.

خیر. کولت مینیاتوری معمولاً تا ۳.۲ میلی‌متر است و توانش برای ساب فلز و سنگ انگشتی صنعتی کافی نیست. فرز انگشتی کولت ۶ میلی‌متر و قدرت بالاتر دارد. مینیاتوری برای حک و ظریف‌کاری است؛ انگشتی برای پرداخت صنعتی و پلیسه‌گیری.

اگر دستگاه بی‌دلیل ضعیف شده، هنگام کار جرقه زیاد از دریچه موتور می‌زند، بوی سوختگی می‌دهد یا گاهی قطع و وصل می‌شود، ذغال‌ها احتمالاً تمام شده‌اند. در مدل‌های زغالی این قطعه مصرفی است و تعویض به‌موقع از آسیب به کلکتور جلوگیری می‌کند. مدل‌های براشلس ذغال ندارند و نگهداری کمتری می‌خواهند.

گلوکوتاه کنترل بهتری دارد و برای کار روی میز و قطعات در دسترس مناسب است. گلوبلند به داخل قالب، موتور، لوله و نقاط عمیق می‌رسد. اگر کار قالب‌سازی، تعمیر خودرو یا قطعات توخالی دارید گلوبلند لازم است؛ برای پرداخت عمومی گلوکوتاه کافی است.

فقط با صفحه و روش مناسب. آب گردوغبار سیلیس را کم می‌کند اما ورود آب به موتور فرز معمولی باعث برق‌گرفتگی و سوختن دستگاه می‌شود. برای برش خیس باید از دستگاه و صفحه مخصوص یا سیستم آب جدا از موتور استفاده شود. فرز خانگی معمولی را زیر آب یا با پاشش مستقیم روی بدنه به کار نبرید.

برای برش ورق نازک و کار گاه‌به‌گاه، ۷۰۰ تا ۹۰۰ وات کافی است. اگر پروفیل، ساب جوش و استفاده پرتکرار دارید ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ وات پایدارتر کار می‌کند. توان خیلی بالا بدون دسته کمکی و تجربه، کنترل دستگاه را سخت می‌کند.

اره دیسکی برای برش مستقیم و نسبتاً دقیق چوب، MDF و تخته طراحی شده و عمق برش مشخصی دارد. فرز برای فلز، سنگ و ساب ساخته شده و صفحه چوب روی آن کنترل و ایمنی اره را ندارد. برای برش چوب اره دیسکی، اره عمودبر یا اره فارسی‌بر انتخاب درست است. مینی فرز را نباید ابزار اصلی برش چوب بدانید.

از نظر محور ممکن است بسته شود، اما توصیه نمی‌شود. دور و گشتاور فرز سنگبری برای صفحه سنگ و مصالح ساختمانی تنظیم شده و صفحه آهن روی آن برش مطلوب و ایمنی لازم را ندارد. برای فلز از مینی فرز یا فرز آهنگری با صفحه مخصوص فلز استفاده کنید.

اگر بودجه یک دستگاه است، مینی فرز ۱۲۵ میلی‌متر با صفحه آهن و یک صفحه الماسه کاشی بیشترین کار را راه می‌اندازد. برای سنگ‌بری زیاد و برش بتن، بعداً فرز سنگبری اضافه کنید. پولیش، حکاکی و انگشتی فقط وقتی لازم است که کار تخصصی همان حوزه را داشته باشید.